Апошнім часам у манчэстэрскія крамы валам паваліў народ. Адміністрацыя гандлёвага цэнтру Manchester Arndale, падзівіўшыся на падазроны - для крызісных часоў - рост ліку пакупнікоў, узяла ды замовіла даследаванне прафесійнаму псіхолагу. А доктар Дэйвід Холмс узяў ды і патлумачыў феномен: людзі проста паводзяць сябе, як неандэртальцы...

Аналізуючы лютаўскі рост пакупнікоў у Брытаніі і назіраючы за паводзінамі кліентаў у супермаркеце, навуковец з ММU (Манчэстэр Мэтраполітан Юнівэсіты), прапанаваў забаўную гіпотэзу. Маўляў, крызіс тут ні пры чым – справа ў надвор’і. Каб зразумець сувязь,трэба ўявіць сябе жыхаром позняга каменнага веку, якія таўкуцца ў пячоры, калі на двары зіма.

У версіі Дэйвіда Холмса, і продкі ў пячоры, і сучаснікі ў краме займаюцца прыблізна адной і той справай: перабіраюць харчы. Архаічныя збіральнікі карэнняў і ўсялякае падліны маглі гадзінамі сартаваць назбіранае добрым надвор’ем: гэта – у ежу, а гэта – у смецце. Наведнікі ў краме робяць, уласна, тое ж самае, заходзячы ў гіпермаркеце ў адныя буцікі і абмінаючы іншыя. Пры гэтым, і ў пячоры, і ў краме цёпла, у адрозненне ад вуліцы.

Маразы і завірухі пачатку года на брытанскіх вуліцах, згодна з гіпотэзай манчэстэрскага псіхолага, уздзейнічаюць на абываталя гэтак сама, як і 50 тыс гадоў таму. Крызіс тут недарэчы – а вось выразная перавага кабетаў, што назіраецца сярод пакупнікоў, наводзіць на цікавыя эвалюцыйныя паралелі. Дык хто там смецце перабіраў?

(паводле матэрыялу kopalniawiedzy.pl)